راز غریب نهفته در زیبایی ظریف دست‌ها

  • Leyli
  • چهارشنبه ۲ اسفند ۹۶
  • ۱۷:۱۴

    بچه که بودم دستای کوچیکی داشتم، البته هنوزم خیلی بزرگ نیستن ولی خب فرم زنونه به خودشون گرفتن، صاحب کمالات شدن و دیگه شکل بچگونه ندارن. دستام هنوز همون ظرافت بچگیشونُ حفظ کردن، هنوز قشنگن و میشه دوستشون داشت. عمویی داشتم که همیشه دستامُ تو دستاش می‌گرفت. دستای بزرگ و زمختی داشت که همیشه دستای کوچیک من توش گم میشد. به حساب دوست‌داشتن دوران کودکی همیشه گرمای دست عمو رو دوست‌داشتم. سالها گذشت و هنوز همون‌قدر گرم و صمیمی وقتی پیش همیم، دستای زنونه و البته تقریبا ظریف من تو دستای همچنان گرم و زمخت و البته پیرترشده عمو گم میشه.

   از آخرین باری که دستام تو دستای گرم مردی گم شده خیلی وقته که می‌گذره، ولی همیشه واسم جذابیت داشته. انگار بخشی از درک زیبایی با لمس اون حاصل میشه. با این که عموما از لمس‌کردن چیزایی که به نظرم قشنگ‌بودن می‌ترسیدم ولی این‌ویژگی عمومی نیست. چیزی که بین عامه مردم رواج داره و علی‌الظاهر درست به نظر می‌رسه انگیزه آدما واسه لمس زیباییه. شاید یه جورایی اثبات واقعی بودن اون چیزه، که زیبایی و ظرافت صرفا یه امر انتزاعی نیست و واقعیه. شاید بخشی از لمس زیبایی مربوط حس نیاز برای تملک‌بخشیدن به جسم زیبائه. همه دوست‌داریم چیزای قشنگ برای ما باشن. انگار بیشتر نگه‌داشتنشون ضامن برای ما شدنشونه.

  • نمایش : ۲۳
  • ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی
    همه‌تون رهگذرید...

    https://t.me/picture_me_a_new_world