the doomed fallen

freedom is a lonely road

I used to call him my little Bukowsky

  • Leyli
  • چهارشنبه ۱۴ آذر ۹۷
  • ۰۰:۳۷

   صدایش می‌کردم: بوکوفسکی کوچک من. خوشش می‌آمد، من بیشتر دوستش داشتم. تلخ بود. تلخیش مرا بیشتر به یاد بوکوفسکی می‌انداخت یا این که با آن لهجه عجیب و غریبش به انگلیسی حرف می‌زد. دکلمه می‌کرد. انگلیسی حرف زدنش را دوست داشتم. مادرم دست‌نوشته‌های جامانده در دستم را می‌بیند، از من می‌پرسد این‌ها چیست؟ می‌گویم نوشته‌های خودم‌ند، می‌گوید می‌دانم دست‌خط تو نیستند. بحث را ادامه نمی‌دهیم.

   این روزها خبر زیادی از بوکوفسکی کوچکم ندارم. چندان متعادل نیستم و گاهی دلتنگم. گاهی واقعا دلتنگم.

  • نمایش : ۳۷
  • رادیکال63
    دنبالت میکنم و نوشه هات و دوست دارم خیلی رنگ تلخ دارن مزه شکلات های 99 درصد که البته نمی دونم همچنین شکلاتی داریم یا نه ولی من کلا شکلات تلخ بیشتر می دوستم...
    پایدار باشی
    نظر لطفتونه.
    بنده هم پیگیر هستم.
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی
    In the end, we'll all become stories

    "Margaret Atwood"